زیرلایه ها




عنوان داستان : افلیج
نویسنده داستان : کبری معروفی

توی مکان مقدسی دعا می کرد
-ای خدا منو نکش به من عمر درازی بده
یکی شنید
_ مگه چقدر عمر می خوای بست نیست ؟
_بچه ام تنها می مونه
نقد این داستان از : ندا رسولی
سرکار خانم کبری معروفی سلام و احترام
سرکار خانم معروفی با توجه به آثار ارسالی شما به پایگاه نقد؛ می‌توان گفت که تمایل شما به نوشتن داستان‌های کوتاه کوتاه یا مینیمال بیشتر است. همچنین حجم آثارِ ارسالی نشان دهنده‌ی این است که نویسنده مرتب بازیِ ذهنی‌ای با واژگان دارد و از این بازی در جهت نگارشِ آثار بهره می‌برد. این اتفاق خوبی است؛ اما به عنوان کسی که چند داستان از شما خوانده است می‌توانم در جهت ارتقا آثار شما پیشنهاداتی دهم. نکته‌ی مهم اینکه بهتر است در نوشتن شتاب نکنید؛ به عنوان مثال لازم نیست نویسنده خودش را ملزم کند که مثلا روزی یک داستان مینیمال یا مثلا هفته‌ای یک داستان مینیمال حتما بنویسد(این را از روی تعداد آثار ارسالی شما به پایگاه نقد عرض می‌کنم.) معمولا به نویسندگانِ تازه کار و حتی نویسندگانی که در میانه‌ی راه هستند توصیه می‌شود که بیشتر از نوشتن به مطالعه بپردازند. گفته شده که نسبتِ مطالعه‌ی یک نویسنده‌ی تازه‌کار به نوشتنش بهتر است صد به یک باشد؛ به این معنا که به ازای صد صفحه مطالعه، یک صفحه بنویسد. چرا؟ چون مطالعه به نویسنده فرصت خواهد داد جهان‌های متفاوتی را تجربه کند؛ مطالعه به نویسنده کمک خواهد کرد با تکنیک‌های داستان‌نویسی و عناصر داستانی در متنِ داستان‌های متفاوت به شکل ملموس آشنا شود، مطالعه ورزش ذهنی است برای نویسنده و می‌تواند جهان فکری او را گسترده نماید، مطالعه خلاقیت نویسنده را در انتخاب مضمون، انتخاب فرم و ساختن جهان داستان ارتقا می‌بخشد و... در نهایت نویسنده با مطالعه می‌تواند به خلق یک جهان داستانی قابل قبول و عمیق برسد؛ مطالعه باعث می‌شود که تلاش نویسنده در ساختار و ساختن جهان داستان در سطح نماند و به عمق و ایجاد لایه‌های زیرینی برسد که مخاطب از کشف آن‌ها به حظ خواهد رسید.
با توجه به نقدهایی که توسط بنده و همکارانم برای آثار شما نوشته شده، می‌توان به این نتیجه رسید که احتمالا شما با قواعد و تکنیک‌های مینیمال نویسی باید آشنا شده باشید. در نقد آثار قبلیِ شما، به رعایت ایجاز، نوع شخصیت‌پردازی و انتخاب شخصیت‌ها، انتخاب مضمون و زمان و مکان در داستان‌های مینیمال اشاره شده است؛ بنابراین فکر می‌کنم نیاز به توضیح بیشتر این قواعد نخواهد بود. همچنین با نگاهی به آثار شما می‌توان به این نتیجه رسید که تا حدودی موفق شده‌اید این تکنیک‌ها را روی آثار خود پیاده نمایید. اما همان‌طور که در ابتدای نقد اشاره شد، آنچه اکنون می‌تواند آثار شما را ارتقا بخشد، رسیدنِ نویسنده به دیدگاهی منحصر به فرد است؛ هر نویسنده‌ای و هر داستانِ موفقی دیدگاهی دارد، این دیدگاه است که می‌تواند به اثر عمق بخشد و مخاطب را دعوت به تفکر نماید. مطالعه و کسب تجربه به مرور می‌تواند چنین اتفاقی را حاصل کند. به ویژه در داستان‌های مینیمال مخاطب حتما انتظار خواهد داشت که به کشفِ زیرلایه‌های داستان برسد؛ اگر داستانی در سطح بماند و به این مرحله نرسد مخاطب اقناع نخواهد شد. در داستان‌های مینیمال حجم کوتاه است، و نویسنده می‌بایست در همین حجم کوتاه بتواند ضربه یا تلنگری ایجاد نماید و مخاطب را جذب کند و به تفکر وا دارد؛ این کشف و تفکر برای مخاطب لذت‌بخش خواهد بود؛ در غیر این صورت خواندن یک یا چند پاراگراف کوتاه با داستان‌پردازی و شخصیت‌پردازی فشرده چه لطفی برایش خواهد داشت؟ داستان‌های مینیمال همچون کوه یخی هستند که تنها بخش کوچکی از آن‌ها قابل مشاهده می‌باشند؛ بخش عظیم و مهم داستان‌های مینیمال را می‌توان در زیرلایه‌های آن کشف نمود و این مخاطب را راضی خواهد کرد؛ این تفکر و اندیشیدن در پایانِ داستان. به همین جهت در ابتدای نقد اشاره شد که بهتر است حجم مطالعه به نسبت حجم نوشتنِ نویسنده بیشتر باشد.
«افلیج» در حجم کوتاهی ارائه شده است و نویسنده توانسته است آنچه را می‌خواهد بگوید با واژگانی محدود ارائه دهد. همچنین همان‌طور که در داستان‌های مینیمال عنوانِ داستان اهمیت دارد و می‌تواند بار بخشی از اطلاعات داستان را بر عهده گیرد، در اینجا نیز نویسنده توانسته است از عنوان بهره‌ی لازم برای معرفی و نشان دادنِ موقعیت شخصیت استفاده نماید. نویسنده به ویژگی محدود بودن زمان و مکان داستان‌های مینیمالیستی نیز توجه داشته‌اند، همه‌ی این‌ها نشان دهنده‌ی این است که نویسنده با ساختار و قواعد داستان‌های مینیمال آشنا می‌باشند؛ حال آنچه که اهمیت دارد این است که این ساختار و تکنیک در کنار مضمون و معانی عمیق در نهایت به خلقِ اثری ماندگار برسد.
سرکار خانم کبری معروفی شما نویسنده‌ی پرکاری هستید و این تلاش شما برای نوشتن قابل ستایش است، پیشنهاد می‌کنم در کنار این نوشتنِ مداوم به مطالعه‌ی فراوان بپردازید، خواندن رمان و داستان‌های کوتاه موفق قطعا به شما در خلق آثاری ماندگار کمک خواهد کرد. و پیشنهاد دیگر اینکه بد نیست طبع خود را در نوشتن آثاری بلندتر نیز بیازمایید. در نوشتن آثار بلندتر نویسنده فرصت بهتری برای پرداخت عناصر داستانی خواهد داشت و به مرور قلمش در ساخت و پرداخت عناصر و جهان داستان قوی‌تر خواهد شد؛ آنگاه در خلقِ داستان‌های مینیمال هم می‌شود موفق‌تر عمل نمود. از اعتماد شما به پایگاه نقد سپاسگزارم و منتظر آثار بعدی شما هستیم. موفق باشید.

منتقد : ندا رسولی

داستان کوتاه و رمان نویس، اواخر سال های دبیرستان و دانشگاه با شعر و کمی بعد با داستان کوتاه به حیطه ادبیات وارد می شود آغاز فعالیت جدی داستان نویسی 1393، رشته تحصیلی: شیمی آزمایشگاهی، همکاری با مجلات رشد



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.

امارگیر وبلاگامارگیر سایتتقویم و ساعت