سینما، مانند ادبیات زبان خاص خودش را دارد. (ادبیات/ سینما/ اقتباس ۳) / دومنیک رولَن (مترجم کامران حسینی)



 

سینما، مانند ادبیات زبان خاص خودش را دارد. این دو حوزه که برخی به ترکیب کردن آنها هستند، اشتراکی با هم ندارند. من با تلاش کردن برای پاسخ‌گویی به تک تک سؤالات شما به این نتیجه رسیده‌ام.

کلید حل این مشکل را با دیدن مجدد فیلم سینمایی "اکتبر" ساخته‌ی آیزنشتاین یافتم. نبوغ این اثر (که از نظر من تنها فیلم ساخته شده از ابتدای اختراع سینماست، با کمی اغراق البته) موجب پدید آمدن یک متن سینمایی عالی شده است. متنی جغرافیایی و تاریخی که توسط تصاویری که در حقیقت علائم و کاراکترهای یک زبان ناشناخته که مخاطب باید رمزگشایی کند ساخته شده است: نگاه‌ها، حرکت لب‌ها، پاها، لوسترها، بادها، دودها، اشیا، جمعیت.

بعد از فیلم " اکتبر" هیچ اتفاقی در دنیای سینما نیافتاده است نه در تکنیکش و نه در نوع نگاهش. شاید به این دلیل است که بعد از چهل سال از ساخت آن، متخصصین هنوز در مورد رابطه‌ی سینما و ادبیات می‌پرسند. به اشتباه تصور می‌شود که می‌توان کتابی بر اساس فیلم اُکتبر نوشت: چنین کاری همان اندازه سوء تعبیر در مورد آفرینش هنری است که فیلم ساختن از کتاب "شب‌زنده‌داری فینگن‌ها" از جیمز جویس. با به اشتباه گرفتن این دو هنر و با اعتقاد به این که رابطه‌ای متقابل بین این دو هنر وجود دارد به سوء تعبیر از هر دوی این هنرها می‌رسیم.

دومنیک رولن (به فرانسوی: Dominique Rolin ) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه.




در تلگرام به اشتراک بگذارید
دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.

امارگیر وبلاگامارگیر سایتتقویم و ساعت